Geplaatst in Geboorte, vroedvrouw

Elke vrouw een vroedvrouw!

uiltje

Mama Messiasanto lag in een strak gesteven bed, in een dempige arbeidskamer, met een hardhorige monitor en een relaxzetel voor haar lief.

Ze had, in de GVO-les van weeën en pijn, geleerd dat de vroedvrouw er altijd zou zijn voor haar, haar zou ondersteunen  en faciliteren. Ze kreeg de belofte dat de vroedvrouw haar ging helpen met ademhalen met ontspannen bij de eigenschappen van weeën. Mevrouw Messiasanto had hierover een eigen fata morgana ontwikkeld, en dat droombeeld had haar gesterkt in haar beleving naar de geboorte toe van haar kleine lieverd.

Datum a terme wordt perfect gehaald.

Het is evenwel kei-druk op de bloedhete verloskamer.

De realiteit is de volgende:

De vroedvrouw had nog 2 andere vrouwen onder haar zorg. De vroedvrouw holde van kamer naar telefoon, naar kamer, naar infuus, naar anesthesist, naar bad en bureau. Dossier in, dossier uit. Van de ene mevrouw naar de andere. Niet zoals in de GVO-les voorgesteld.

De vroedvrouw wist dat haar hoofd boven haar hals stond, en dat was het. De dossiers, de behoeften van de vrouwen, de partners, de dokters, de computers en de multi-disciplines vroegen poly-tasking in oppervlakkigheid en pleasing everyone.

De vroedvrouw deed alles wat binnen haar mogelijkheden lag: 3 arbeiden opvolgen, harttonen registreren met monitor en prints, technische opvolging en dossiermatig, weeënpijn counteren: fysiologisch en non-fysiologisch, contact met de vrouwen en partners. Gehol, gehijg, gehaast en gestresseerd.

De vroedvrouw moest vele bazen dienen: de vrouwen in arbeid, de partners van de vrouwen in arbeid, de ongeboren kindertjes, medicatie en logistiek, de dokters, de kraamafdeling met coördineren van kamers en ‘ophalen’ . You name it en ze moest er aan denken.

De vroedvrouw had honger, maar géén tijd tot eten. De vroedvrouw had het te warm, maar géén tijd tot verfrissing. De vroedvrouw had een dip, maar enkel oog voor acceleraties en zichzelf voorbijsteken.

In arbeidskamer 4 is Manou opgenomen. Ze verwachtte een eerste kind. Dood. Majeure humane afwijkingen. Kind was overleden en ze wist het. Veel geweend. Veel afscheid genomen.

Manou mocht zelf beslissen wanneer het dode kind haar lichaam kon verlaten. Ze kiest voor 3 dagen wachttijd tot vrijdag de 13°. Dan is ze klaar voor de afscheiding. Daar staat vroedvrouw Xenia  klaar voor haar. Met vele skills in begeleiding bij doodgeboorte, making memories, en basale goede connectie.

Een uur na opname hoort mevrouw Manou een pasgeboren baby schriel schreien in de nabijgelegen kamer van Mevrouw Messiasanto en dit raakt haar tot in haar hartpuntje,  met natte ogen ten gevolg. Vroedvrouw Xenia excuseert zich voor deze ambivalente gehoorwaarnemingen.

Vroedvrouw Xenia blijft bij Manou. Deze vroedvrouw heeft een privélijn met de dokter. Ze wijkt niet van de zijde van deze moeder. Ze blijft, ze controleert, ze ondersteunt, ze heeft tijd, ze leidt tot loslaten en vrijzetten van de dode foetus. Deze vroedvrouw zorgt voor aangepaste massage en pijnstilling . Ze schakelt de sociale dienst in, en zorgt voor zorg en nazorg. Ze zorgt voor privacy, tot maken van herinneringen en foto’s, voetafdrukken. Ze bereidt voor op borstveranderingen en wettelijke regelingen, op intercourse en rituelen van dood en begraven. Er is zoals de theorie voorziet, veel continuïteit, care, overleg, communicatie, samenwerking,

De drie andere parturiënten, met een levengevende opdracht moesten bijgevolg één vroedvrouw delen. Een hollende, jagende, razende vroedvrouw die op den duur zot wordt van input…

Om kort te gaan : de vrouw met de voorbarig overleden baby krijgt, helemaal terecht, persoonlijke ondersteuning en begeleiding bij de geboorte van haar ‘stille baby’.

De vrouwen met een met zekerheid grenzende waarschijnlijkheid tot levende foetus, worden veel  alleen gelaten  tijdens momenten  dat ze vroedvrouwengezelschap echt nodig hebben, namelijk vanaf 6 cm.

De monitors monitoren. De vrouwen schrijnen. De vroedvrouw wroet verder.

De aandachtvragende alarmen vanuit arbeidskamers , tot surveillance en kwaliteitsvolle opvolging, worden kort en krachtig beantwoord met monitors en beeps.

Bij elke geboorte is er skin to skin-contact, is er advies en uitdelen van blaadjes met véél informatie. De vroedvrouw moet 100 documenten invullen, aanvullen, opstarten, inbrengen, verzenden, controleren, van stickers voorzien, markeren, aftekenen, contacteren van thuiszorg, … opruimen, klaarzetten, overvieuwen…

Gelukkig kan de vroedvrouw zich telkens laven aan  de magie van geboorte.

Neske de Wijzervrouw

 

Advertenties