Vroedvrouw Semicolon praat

vroedvrouw Semicolon

Een jonge studente praatte met vroedvrouw Semicolon en bekeek haar handen. Het waren grote pezige en volle handen, goed verzorgd, korte nagels met witte randjes.

Studente  Noah zei : ‘spreek me over jouw handen’ en de vroedvrouw sprak :

“Deze handen zijn zacht en sterk.  Deze handen worden gestuurd door mijn hoofd en mijn hart.

Deze handen hebben meer gevoeld dan wat mijn ogen zagen.  Vaak zet ik mijn ogen op mijn vingertoppen en verken.

Als mijn handen jeuken klopt mijn hart sneller, als mijn handen rushen slaat mijn hoofd op hol.  Als mijn handen zweten weet ik dat er nattigheid komt, als ze koud zijn monter ik mezelf op en als ze krampachtig worden beveel ik mij om op ervaring terug te vallen.

Mijn handen zijn als die van een piano-speler.  Wat ik voel moet harmonieus zijn, en als een akkoord nog niet zo goed klinkt, krijg ik creatieve invallen met mijn handen, mijn hart, mijn hoofd en mijn ervaring.

Mijn handen respecteren de principes van nonnen en van hoeren.

Ik reken op het geloof in de natuur, op de power van de vrouw, op de kracht van het kind, en op de partner als ruggensteun.

Mijn handen doen zeer intieme dingen tijdens zwangerschap en geboorte, en vaak zitten mijn hoofd en hart in kreunende hijgende ademstoten mee te bonken tijdens wilde onstuimige weeën.

Niets van deze wereld is mij vreemd.

Mijn handen zijn doorleefd.  Mijn handen zijn nederig.  Mijn handen zijn geduldig.

Zo ook willen mijn hoofd en mijn hart zijn.

Vaak zijn deze echter koppig, betweterig, sussend.

Mijn handen zijn vaak intuïtief en op hun hoede.  Wat de vrouw aangeeft verdient respect en erkenning.

Mijn handen drogen veel : natte krijsende baby’s, blinkende tranen, haast onstelpbaar bloed, zwetende voorhoofden, besmeurde vulva’s…

Mijn hart heeft veelal gejubeld, vaak ook gebloed en geboet : had ik maar …

Mijn hoofd wordt soms wijzer; soms onwijs aan de kaak gesteld door de capriolen van de verloskunde.

Mijn handen worden steeds maar rijper en rimpeliger door het vaak wassen en de ervaringen; mijn hart wordt steeds maar groter door de liefde voor de stiel; mijn hoofd wordt steeds maar dikker door de kennis en bijscholingen.

Mijn handen dragen veel en lang, zo ook mijn hart en mijn hals”

En studente Noah vroeg Semicolon: “hoe word je een vroedvrouw met zulk een hart, een hoofd en handen?”

En de vroedvrouw sprak :

“Als vroedvrouw word je als het ware geboren, aangezogen door de mens en zijn voortplanting.

Je bent als het ware al heel jong vroedvrouw. Je moet er heel hard voor studeren, veel doorleven en meemaken, steeds opnieuw leren en integreren.

Het is het mooiste ‘professionele zijn’ in deze wereld als alles natuurlijk verloopt.  Het is een hellebestaan als de natuur grillig doet en afwijkt van het wonderlijk normale.  Het is een ‘wijs’ bestaan’ als je de tijd kunt nemen ; het is een faliekant stresserende job als je “bandwerk” moet leveren door op de juiste knopjes te drukken en de natuur moet beheersen, regelen en controleren in functie van tijd-, pijn en geldmanagement.

De ogen van de Semicolon werden nat en zacht zei ze : ‘de normale verloskunde, welke een kunde is en géén techniek, is een met uitsterven bedreigde wetenschap en filosofie’.

Hoe langer hoe meer weten vrouwen steeds minder van hun lijf en de kick van de weeën wordt gemakshalve onderdrukt.  De roes van weeën is een vergeten tonicum.

Daar waar het om de zachte waarden gaat in de verloskunde, worden deze verdrukt door technieken, bedwelming, geld en manipulatie.

Elke vrouw zou zich moeten kunnen her-inneren in deze gejaagde, waarden-loze tijd.  Er is niemand meer die tijd en wijsheid heeft om de dingen uit te leggen, te voorspellen, te voorzien, haar en haar kind te beschermen, behalve dan een vroedvrouw .

Een vroedvrouw zou haar de zachte waarden en de natuur kunnen uitleggen, haar respecteren, haar kunnen leren kiezen, haar gezondheid bevorderen, haar relatie verdiepen, de waarden en dingen vertellen die zo hemels belangrijk zijn voor deze unieke vrouw, met haar uniek kind en haar unieke partner’.

 

En toen sprak studente Noah : “Gij vroedvrouw – wijze vrouw- times are changing.  Blijf maar doordoen – heb moed- laat je niet blussen, go on elke dag.  Vele druppels koelen wèl een hete plaat- en dan zijn jouw handen, jouw hart,  jouw hoofd en jouw ervaringen broodnodig om de verloskunde verder te moduleren naar respect voor de natuur en de vrouw.  Kennis, kunde, intuïtie, flexibiliteit en rustoverdracht zijn ontwikkelde talenten bij vroedvrouwen, en you’ll see ;  we’ll succeed, I promise.

Neske de Wijzervrouw