Geplaatst in Gezondheidspromotie, vroedvrouw, vroedvrouwkunde

Een sperma-staal bezoedeld met alcohol

spermie

Eline is 28 jaar. Kantoorjob. In relatie met Karel. Vrij eenvoudig leven van werken, fitnessen, facebook,  uit eten en filmpje in het weekend .

Ze drinkt graag. Ze drinkt zeker 1.5 liter water per dag; en ’s avonds achter haar computer drinkt ze een glas wijn, meestal twee. Elke avond. Witte. In het weekend ietsje meer.

Na jarenlange relatie met Karel is het uit. Zomaar out of de blue. Niets zien aankomen. Triestig. Eenzaam.                                                                                                                                 Ze drinkt elke dag 1.5 liter water op kantoor en als ze ’s avonds thuis komt van haar baantje, drinkt ze een aperitiefje of twee, en om 20 u, na ‘soap Thuis’ een kleine whisky, en net voor het naar bed gaan nog een whisky. En dan kan ze  goed slapen, verdoofd.

Na een hele lange tijd,  gaat ze uit met kennissen van het bedrijf. Ze zit op Tinder en wordt op die wijze opgespoord door Kevin. Kevin ziet er ruig uit, een stoere imposante verschijning met tatoeages op zijn armen, vikingbaard en omhoog gekrulde rosse snor. Viking Kevin drinkt graag een Leffe. Of twee. Of drie. Per dag.

Eline en Kevin, dat is een match van vonken en vuur na een paar ontmoetingen. Na 6 weken gaan ze samenwonen. Kevin vindt het oké dat Eline ’s avonds zo’n kleine shots drinkt. Als ze maar niet weent achter haar facebook terwijl ze toch nog altijd speurt naar nieuws van Karel.

Kevin drinkt mee met het aperitiefje, ook tijdens ‘soap Thuis’, en net voor het slapen gaan. Dan kunnen ze lekker ontspannen en vrijen fijner.

Ze krijgen van langsom meer dorst en gestadig aan wordt winkelen een blij vertoeven in de drankenhall gevolgd door  wazige avonden samen.

Eline is ondertussen 30 jaar  en Kevin komt af met  een diepgewortelde kinderwens. De pil wordt gestopt, foliumzuur opgestart.

Elke maand tranen bij de maandstonden. En een extra droevige drink uitbrengen op zoveel tegenslag. Beiden. Verdrietig.

Na 8 maanden plots geen maandstonden. Toch zwanger?

De test bevestigt.

Gynaecoloog bevestigt : 6 weken zwanger.

Laat ons toasten!

Kevin maant Eline aan om nu te stoppen met drinken, en hij belooft ook om te minderen.  Eline vindt dit een moeilijke. Als in de loop van  de dag de misselijkheid verdwijnt, verlangt ze toch heimelijk naar een wijntje bij de afwas ’s avonds, als Kevin in de zetel ligt. Die is dan niet meer zo alert.

Kevin volgt avondlessen  schilderen, en die avonden kan Eline fijn relaxen met een whisky en een flair.                                                                                                                     Kevin kan lekker ontspannen en schilderijen creëren bij een Leffe, en Eline heeft er dan ook niets mee te maken.

Als we even inzoomen op dit verhaal zien we een spermastaal bezoedeld met alcohol. We zien een doorweekte eierstok, en een ei bevloeid met alcoholisch bloed. We zien een baarmoeder doordrenkt tot in alle vezels.

Zoom in : de lever van Eline weegt 1.3 kg.

Zoom in : foetusje op 12 weken, met een kleine lever. Visualiseer je deze lever zo groot als het topje van je pink.

Op 12 weken is foetusje een ‘jumper’. Hij kan springen zoals kinderen op een trampoline met gestrekte armen en benen. Hij kan op en af bouncen, rollen en zijn mondje openen. Hij kan van het vruchtwater drinken.

Zoom weer uit.

Als Eline een glas wijn drinkt, dan kloekert de wijn haar maag in. Alcohol wordt al opgenomen vanuit het gehemelte, vervolgens in de slokdarm, zeker in de maag en in de daarna volgende 10 vingerige darm. Eline voelt 15 minuten na het innemen van alcohol de lichte tipsigheid  in haar hoofd en wordt snel beloond met ontspanning en een lammig gevoel in benen en armen. Als Eline op dit moment niet meer verder alcohol zou innemen en bijvoorbeeld zou gaan slapen, dan kan de lever tijdens de nacht de alcohol afbreken, en ’s morgens kan ze gewoon opstaan, plassen en de alcohol is geëlimineerd. Geen te zware schade, enkel 10 000 hersencellen minder.

Nu Eline zwanger is, en een glas wijn drinkt, is ze gevoeliger voor alcohol door de hemodilutie. De wijn stroomt haar bloed in, doorkruist de hersenbarrière en doorkruist ook de ontluikende placenta zonder één enkele hindernis (geen binding met speciale eiwitten of metabolieten of andere moeilijke woorden).

En BÄM… de alcohol stroomt foetusje binnen. Het alcoholgehalte in het bloed van foetusje is gelijk aan het alcoholgehalte in het bloed van zijn maman Eline.

Als Eline zou gaan slapen na één wijntje, heeft haar lever tegen morgenochtend de dosis verwerkt. Maar foetusje : die krijgt via de navelstreng zo’n hoge moederdosis binnen, die is compleet knocked-out. Waar hij normaal plezier heeft in leuke jumpsessies, en met armen en benen zou moeten oefenen, verslappen zijn kleine spiertjes. Hij beweegt minder tot niet. Zijn levertje kan deze dosis niet zo snel verwerken, en hij plast alcohol uit. En hij drinkt van het vruchtwater, waardoor hij weer alcohol inneemt. En het doorkruist zijn nog kleine hersenbarrière. Hij is werkelijk geïntoxiceerd.

Waar Eline na 8 uur ‘nuchter’ uit bed stapt na één glas, ligt foetusje tot de middag te soezen en te verwerken; en dan komt hij weer in actie, want foetusje wil groeien, bloeien, bewegen en leven.

Maar focus nu even op de dinsdagen en donderdagen (als Kevin naar de avondlessen schilderen gaat) als  Eline om 17 u een eerste aperitiefje drinkt, dan gaat foetus meteen weer onder zeil. En als ze om 20 u een eerste whisky drinkt, dan is foetusje uitgeteld en hangt ondersteboven in de baarmoeder te slikken en te zwelgen… en als om 22 u nog een laatste whisky binnenkomt, omdat Eline zo’n dorst gekregen heeft, dan staat  het levertje van foetus een maraton van uren te wachten om deze dosis te elimineren. Hij ligt uren en uren te gaspen in een bel van alcohol, en beweegt nauwelijks en zijn ‘multipliërende cellen’ worden geremd. En hij wil wel, zijn DNA jaagt hem door de fasen die een foetus moet doorlopen.

De  dagelijkse alcohol-intoxicatie van de ‘ de eenheid foetus –placenta-bel vruchtwater in baarmoeder’ zal niet zonder gevolgen blijven. De alcohol zorgt er immers voor dat de brains van foetus niet de diepe lagen en inkepingen krijgen met geweldige vertakkingen die hij in oorsprong wèl zou maken.  De alcohol van Eline zorgt er voor dat de ribbels onder zijn neusje afgeplat zijn, dat de rimpeltjes rond zijn oogjes uitgestreken vouwen zijn, en zelfs zijn neus die in aanleg een soort van paddestoel zou worden leidt tot niet meer dan een stekkersdoos.

Foetus is beschadigd. Foetus, geboren als Alexander, zal niet het slimste kindje van de klas worden. Alexander zal gedragsproblemen hebben, niet goed kunnen concentreren, niet goed kunnen klimmen en slimme dingen doen. Kleine Alexander zal zijn mama frequent zien in een wazige roes, niet te sterk aanwezig. Papa Kevin zal  vaker aan de fles langs de schilderdoek zitten, dan dragend en wiegend met Alexander.

Alexander zal in zijn gezin niet zo snel gestimuleerd worden tot spelen met mama, knuffelen en gek doen, knutselen  of bouwen.

Eline zal, omdat ze vaak zo wazig is, snel weer zwanger zijn want ze vergeet te veel en te vaak de pil.  En op haar werk maakt ze te veel fouten, waardoor ze zal ontslagen worden.

En zo banjert een gezin naar een complex drama van tegenslagen.

Deze casus is een uitgeschreven les voor vroedvrouwen, om op een indringende manier te vertellen in de tienerklassen en bij  aankomende jonge mensen.

De vroedvrouw kan dit verhaal van foetus vertellen met de volgende dingen op tafel : een fles met een hip drankje – een glas – een popje tussen 5-10 cm.

De vroedvrouw kan beeldig vertellen. Ze moet drinken van de shot, en de weg van de alcohol uitleggen.  Wat voel je als je gedronken hebt?

En ze kan beeldig spreken over de grote lever van de mama en de kleine lever van de foetus. En ze kan voor de klas laten zien hoe foetus kan jumpen, en rollebollen en drinken van het vruchtwater. Zelfs met echografie ‘in reality’.

En dan kan ze het werkelijke drama opvoeren: hoe de alcohol BEM-BEM  de foetus bereikt. En hoe hij knocked out geraakt, en in zijn bel alcohol blijft suffen, en na een hele lange poos pas weer rechtkrabbelt en wil springen, en weer knocked out geslagen wordt door de volgende set van alcohol, en zelfs na een tweede glas (of derde) ondersteboven ligt te hikken.

En met gepaste professionaliteit kan de vroedvrouw foto’s laten zien van FAS kindertjes.

En ze moet waarschuwen : één glas alcohol heeft gevolgen voor de foetus.

En dit grijpt in, zo’n les van de vroedvrouw.

En ge moet dat op tijd zeggen; niet tijdens de zwangerschap, maar jaren er voor.

Neske, de Wijzervrouw

VBOV, publicatie in het Tijdschrift voor vroedvrouwen, augustus 2017.

Geplaatst in Geen categorie, vroedvrouw, vroedvrouwkunde

Verstandelijk gehandicapt is niet het zelfde als bewusteloos

gehandicapt

 

 

 

Myleneke is 26 jaar. Ze heeft een verstandelijke ontwikkeling van een kind van 8 jaar. Ze kan lezen : roos, maan, vis. Ze kan rekenen tot 10. Is lief. Is opgewekt. Is mooi. Klinisch genetisch belast.

Rob is 29 jaar. Verstandelijke ontwikkeling van een kind van 6 jaar. Kan niet lezen, niet rekenen en is een kwaaie. Hij neemt medicatie tegen epileptie-aanvallen.

Ze wonen in een huis beschut wonen. Myleneke werkt in een werkplaats waar ze knutseldingen maakt, Rob gaat elke dag naar het dagcentrum koekjes bakken.

Myleneke en Rob kussen graag samen. Dan starten allerlei hormonen op. Dan groeit en bloeit en hier en daar een erectiel orgaan.

Rob droomt van een baby. Myleneke ook. Ze fantaseren vaak over een droom dat ze papa en mama zijn. Myleneke heeft een fijne pop die bij hen slaapt en een tutje heeft.

Myleneke heeft een spiraal. Al  5 jaar. Moest vervangen. Rob wist niet dat er iets stak. Hij wil niet dat er iets steekt waar hij het liefste is.  Als de dokter zegt dat er een baby kan komen als ze het spiraaltje niet vervangen zijn Rob en Myleneke superenthousiast.

En zo geschiedt. De dokter verwijdert het spiraaltje. Patiëntenrechten. Zelfbeschikkingsrecht. Ethiek en non-ethiek in conflict zoals rechtspraak en rechtvaardigheid ook geen synoniemen zijn.

Myleneke is sneller in verwachting dan het licht. Rob wil ook elke nacht, dus de kans dat ze een eisprong zouden gemist hebben is nihil.

De ouders van Myleneke zijn doodongelukkig. Ze willen een afbreking, maar dat willen de ouders van Rob niet. Die zeggen dat het wel zal gaan. Die willen wel af en toe babysitten.

Het wordt een moeilijke zwangerschap, met veel overgeven en bekkeninstabiliteit en buikpijn. Met familiale spanningen en af en toe een korte opname. Myleneke draagt de zwangerschap uit, evenwel met een groei-achterstand en vermoeden van een genetisch belast kind.

Tijdens de weeën weent ze van de pijn, draait krullen in haar haar en roept op papa. Bij de epidurale kan ze niet stilzitten.

Rob is is ontheemd en angstig, en kijkt met grote ogen naar de lange naald en gaat duimend weggedraaid in de zetel zitten bokken. De vader van Mylene belooft dat ze straks haar hondje mag zien, dat in de auto wacht, als ze nu maar goed perst. En daarom perst ze hard. Ze perst een bleek klein slap kindje uit. Apgar 2, 6, 7. Moet de incubator in. Mylene vindt het allemaal goed, ze wil vooral seffens even haar hondje strelen aan de ingang van het ziekenhuis, want dàt heeft papa beloofd.

Mylene en Rob zitten vaak hand in hand. Ze zien hun kindje heel graag. Ze mogen het vasthouden als de vroedvrouw er bij is. Mylene kan al helpen bij een boertje laten, en pipi pampertje wegdoen. Ze vindt het wel vies, ook het naveltje vindt ze absoluut niet mooi. Moet nog buikgaatje worden.

Baby moet een poosje op neonato blijven. Het kleintje is te slap voor goed te zijn.

Het ligt veel heel stil.

Ik weet niet hoe het verder loopt.

Neske de Wijzervrouw