Geplaatst in Geen categorie

Het lijken klaprozen, maar het zijn zaaddozen

  • Het lijkt alsof het kind in utero in nood is, met dramatische pieken en dalen in het CTG, maar als het gesectioneerd geboren wordt, is alles pico bello in orde
  • het lijkt alsof een vrouw in regelmatige arbeid is, met indrukwekkende hellingen op de curve, maar ze lacht en gibbert : “als dat maar alles is, heeft iedereen dik overdreven”
  • het lijkt alsof de arts geëngageerd is tijdens  de bevalling, maar tussen schort en spuit instrueert zij instructies zoals kamer 508/1 – ‘tocolyse tot maandag’ en daarna sectio. “ Wat perst u goed mevrouw”
  • het lijkt alsof de vroedvrouw de studente opleidt maar ze test de studente, gebruikt haar en slacht haar af met een deskundig en ervaren glimlachje
  • het lijkt alsof het pasgeboren kind in orde is, maar binnenin z’n lijf zitten alle bloedvaten mis
  • het lijkt alsof de dokter en de vroedvrouw overleggen : zonder oogcontact luistert hij naar haar, maar drijft toch zijn zin door
  • het lijkt alsof de verloskamer in orde is, maar medicament A. in de reanimatiekoffer is vervallen…
  • het lijkt alsof deze man en vrouw elkaar graag zien, maar heimelijk hoopt de vrouw dat dit kindje echt van hem is
  • het lijkt alsof een vrouw borstvoeding wil geven, maar liever zou ze het niet doen. Ze geeft het alleen maar preventief tegen alle schuldgevoelens
  • het lijkt alsof een vrouw geen pijnstilling wil omdat ze zo graag natuurlijk wil bevallen – alhoewel ze nu echt niet meer verder kan-  maar de vroedvrouw heeft geen tijd tot één op één begeleiding
  • het lijkt alsof een vrouw persé een epidurale wil omdat ze denkt dat ze niet tegen pijn kan en wil ‘genieten’ van de geboorte, en omdat ze even modern is als al haar vriendinnen, de dokter, de vroedvrouw en  ze kent het ook niet anders via de media
  • het lijkt alsof het kind voortdurend honger heeft, terwijl het alleen maar wat wil rusten en wiegen tegen mama’s borst
  • het lijkt alsof de ouders blij zijn met het kind, doch het kind is niet uit grote liefde geboren, maar eerder bedoeld als cement tussen hun beiden
  • het lijkt alsof de kraamafdeling één nette vrolijke afdeling is, maar achter elke deur heerst een verdriet, een blijdschap, een ongerustheid, een boosheid, een onbegrip, een pijnt, een klacht
  • het lijkt alsof de bevalling goed is gegaan, maar de moeder is geraakt, de vader is gekwetst, de baby te hard aangepakt, de dokter oké, de stagiaire genegeerd, de vroedvrouw gefrustreerd, de studente-vroedvrouw blij
  • het lijkt alsof de man zijn vrouw liefheeft, maar heimelijk droomt hij van een knuffelig zachte jonge maagd i.p.v. dit problematisch zuchtend gedrocht
  • het lijkt alsof de vroedvrouw geïnteresseerd luistert naar het verhaal van een kraamvrouw, maar met de klink in de hand hoort ze alleen de bellen gaan
  • het lijkt alsof de studente hard werkt, maar ze heeft niet voldoende inzicht, en dan is je best doen op instructie niet goed genoeg
  • het lijkt alsof de vroedvrouw professioneel meeleeft en empathie uitstraalt, terwijl ze zoekt naar complimenten en bevestiging
  • het lijkt alsof oudere vroedvrouwen wijs zijn en veel weten.

Maar jonge vroedvrouwen leren mensen kiezen: ‘dit zijn de opties en wat wil jij?’. Oudere vroedvrouwen zeggen al te vlug  : ‘ik weet uit ervaring wat het beste is voor jou’.

Jonge vroedvrouwen zeggen sneller : ‘dit zijn de keuzes, dit de eigenschappen, dit de voordelen  en dit de nadelen’ en eindigen altijd met een vraag: ‘Wat wil jij ?’

Het lijkt wat het lijkt.  Maar het is niet altijd wat het lijkt omdat het meestal anders is dan wat blijkt.

Jonge vroedvrouwen kunnen oude zielen zijn, en oude vroedvrouwen kunnen hip en zielig zijn…

Klaprozen  zijn geen bloemen maar toekomstige zaaddozen.

uitgebloeide klaproos

Advertenties