Geplaatst in Geen categorie, vroedvrouw, vroedvrouwkunde

Verstandelijk gehandicapt is niet het zelfde als bewusteloos

gehandicapt

 

 

 

Myleneke is 26 jaar. Ze heeft een verstandelijke ontwikkeling van een kind van 8 jaar. Ze kan lezen : roos, maan, vis. Ze kan rekenen tot 10. Is lief. Is opgewekt. Is mooi. Klinisch genetisch belast.

Rob is 29 jaar. Verstandelijke ontwikkeling van een kind van 6 jaar. Kan niet lezen, niet rekenen en is een kwaaie. Hij neemt medicatie tegen epileptie-aanvallen.

Ze wonen in een huis beschut wonen. Myleneke werkt in een werkplaats waar ze knutseldingen maakt, Rob gaat elke dag naar het dagcentrum koekjes bakken.

Myleneke en Rob kussen graag samen. Dan starten allerlei hormonen op. Dan groeit en bloeit en hier en daar een erectiel orgaan.

Rob droomt van een baby. Myleneke ook. Ze fantaseren vaak over een droom dat ze papa en mama zijn. Myleneke heeft een fijne pop die bij hen slaapt en een tutje heeft.

Myleneke heeft een spiraal. Al  5 jaar. Moest vervangen. Rob wist niet dat er iets stak. Hij wil niet dat er iets steekt waar hij het liefste is.  Als de dokter zegt dat er een baby kan komen als ze het spiraaltje niet vervangen zijn Rob en Myleneke superenthousiast.

En zo geschiedt. De dokter verwijdert het spiraaltje. Patiëntenrechten. Zelfbeschikkingsrecht. Ethiek en non-ethiek in conflict zoals rechtspraak en rechtvaardigheid ook geen synoniemen zijn.

Myleneke is sneller in verwachting dan het licht. Rob wil ook elke nacht, dus de kans dat ze een eisprong zouden gemist hebben is nihil.

De ouders van Myleneke zijn doodongelukkig. Ze willen een afbreking, maar dat willen de ouders van Rob niet. Die zeggen dat het wel zal gaan. Die willen wel af en toe babysitten.

Het wordt een moeilijke zwangerschap, met veel overgeven en bekkeninstabiliteit en buikpijn. Met familiale spanningen en af en toe een korte opname. Myleneke draagt de zwangerschap uit, evenwel met een groei-achterstand en vermoeden van een genetisch belast kind.

Tijdens de weeën weent ze van de pijn, draait krullen in haar haar en roept op papa. Bij de epidurale kan ze niet stilzitten.

Rob is is ontheemd en angstig, en kijkt met grote ogen naar de lange naald en gaat duimend weggedraaid in de zetel zitten bokken. De vader van Mylene belooft dat ze straks haar hondje mag zien, dat in de auto wacht, als ze nu maar goed perst. En daarom perst ze hard. Ze perst een bleek klein slap kindje uit. Apgar 2, 6, 7. Moet de incubator in. Mylene vindt het allemaal goed, ze wil vooral seffens even haar hondje strelen aan de ingang van het ziekenhuis, want dàt heeft papa beloofd.

Mylene en Rob zitten vaak hand in hand. Ze zien hun kindje heel graag. Ze mogen het vasthouden als de vroedvrouw er bij is. Mylene kan al helpen bij een boertje laten, en pipi pampertje wegdoen. Ze vindt het wel vies, ook het naveltje vindt ze absoluut niet mooi. Moet nog buikgaatje worden.

Baby moet een poosje op neonato blijven. Het kleintje is te slap voor goed te zijn.

Het ligt veel heel stil.

Ik weet niet hoe het verder loopt.

Neske de Wijzervrouw

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Verstandelijk gehandicapt is niet het zelfde als bewusteloos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s