Geplaatst in Geen categorie

Spoedverloskunde voor ambulanciers en brandweermannen. Deel 1

afgelikte beren 2

Ik heb al vele avonden les mogen geven over bevallingen, vooral aan mannen. Veel mannen en een beperkt aantal vrouwen. Ongeveer 30-35 aanwezigen per avond. Elke avond telkens nieuwe mensen. Gemotiveerde mensen. Vermoeide veelal mannelijke mensen.

Ernst, hilariteit soms, praktische aanpak, ervaringen, grapjes en interactie. Simulatie en trainen. Vragen beantwoorden en gerust stellen.

Jonge mannen, oude mannen, verse papa’s en ervaren vaders. Directe mannen, hoogopgeleide mannen, opa’s, keukenpieten, bouwvakkers, spoedverpleegkundigen en rodekruisambulanciers. Moedige mannen, brancarddragers, meelopers en leiders.

Ze mòeten bijscholingen volgen. Niet iedereen blij. In de loop van de avonden, als de gêne wegvalt, worden ze gaandeweg meer geïnteresseerd en geanimeerd. En mededeelzaam.

Gek, maar vele brandweren en ambulanciers hebben al vaker onvoorziene ‘thuisbevallingen’ georkestreerd.

Ze lachen niet bij de woorden : vagina, natte onderbroek of borstvoeding. Ze kijken ernstig. Fier ook. In hun donkere kleren, met grote tatoeages op hun armen.  Statig en stoer. Afgelikte beren met koekenharten. Kort samengevat : het publiek bestaat uit mannen (en een beperkt aantal vrouwen) die met snelheid en spoed uitrukken met de ambulance naar mensen die ‘onwel ‘ werden, bij huisbranden, geweld, accidenten, weeën, onverstaanbare paniek, gevechten, etc.

Deze mensen:  ze zitten vol ervaring en vol onverwerkte emoties. En dat is héél opvallend. Hun ‘indrukwekkende professionele ervaringen’ worden doorkruist door persoonlijke ervaringen (papa worden).

Drie columns uitspraken volgen.

Avond één:

– ‘Juffrouw, zo inknippen in de poep van mijn vrouw, dat vond ik zo eng. Dat heeft zo fel gebloed;…. En gij zegt nù dat we niet moeten knippen, en beter  wachten en een beetje steunen met een doekje, zodat het koppeke het vanonder wat opgerekt heeft… ? Ik wist niet dat het kon…     Ik had zo verdriet voor mijn vrouw, dat ze zo kapot was toen ons Lien geboren was’.

-‘Ge zegt dat het kindje snel aan de borst moet drinken zodat de baarmoeder goed samentrekt, maar bij onze Leon hebben ze hem pas aan de tiet gelegd na een paar uur, en toen had mijn vrouw infuus met medicamenten tegen bloeden, en Leon suikerwater gehad’.

-Bert ziet er uit als een viking : ‘Mag ik de bevalling doen bij de simulator, aub’?  Stille mannen kijken toe. Nerveuze  rust. Zachte commando’s.  Hij kijkt in de ogen van de simulator-SimMom en geeft instructie :  ‘Pers maar zachtjes. Alles komt goed. Doe maar door’. Bert doet heel geconcentreerd en zacht de geboorte van Simbaby en instrueert verder:  ‘Niet te hard, je doet het prima’, ‘ik zie het koppeke al komen’ en hij ontwikkelt het poppekind hoekig maar lief. Respect. Zacht. Ontroering bij de omstaanders. Hij schuffelt de baby op de buik van de SimMom. Applaus. Donkere avond, één lichtje in een kamer, op een pop die kan bevallen. Vele  mannen. Slik.’Hé Bert : wat was dat’? Bert: ‘Ik heb een mooie dochter van 15 jaar, haar geboorte was magisch. Ik heb het gevoel dat ik dit even  weer beleefde’.

Avond twee:

-‘Maar moeten we dan niet knippen’?

-Patrick gaat wijdbeens voor me staan, handen onder de oksels: ‘en wat moet ge doen als een vrouw uit een andere cultuur die gaat bevallen jou als man echt weigert?  Wat moet ge dan doen’ ???. ‘We zijn terug vertrokken. Dat ze hun plan trekken!’.

-Oudere, grijze, magere ambulancier Paul vertelt : ‘ We kwamen toe in zo’n achteraf straat, en daar stond zo’n vrouwke, met dus zo’n klein miskraampje in haar handen. Zo’n klein poppemenneke. En ze weende. En toen  werd ze plots  zo kwaad op mij. Dat wij er niet op tijd waren toen haar kindje geboren werd. En gij zegt nu dat een baby’tje op 17 weken niet blijft leven. Had ik dat geweten, dan was ik me niet zo lang zo slecht blijven voelen.’

-Kevin: ‘mijn vrouw is 3 keren bevallen. 2 keren in de kliniek met epidurale en zuignap en bloedingen, en geknipt. De laatste keer thuis, zomaar in ons bed en we zijn thuis gebleven daarna. Ze had haar hoge hakken  nog aan toen ze onze Stef eruit perste. Het ging helemaal vanzelf. Het was fantastisch’.

Avond drie :

-Brecht: ‘de spoedbevalling was cool. Ik hield een doekje tegen haar poep, en toen kwam dat koppeke, en het kindje floepte er uit, en de MUG was er nog niet, en het was een schoon meisje, en we kriebelden haar voetjes, en de mama weende en de papa kwam aangesneld  met een schaar, want hij wilde de  navelstreng knippen. Het was onvergetelijk’!

-Ik vraag aan Pieter, ambulancier, naast de simmulator :’En heb je ook al een kindje?’         Pieter: ‘Mijn vrouw heeft  net een miskraam gekregen  vorige week. Ben triestig’. ‘Wil je liever niet trainen dan ? ‘. ‘Toch wel’. Pieter wil wèl. Hij  doet de bevalling heel geconcentreerd en goed. Hij kijkt de babypop na en legt het kind op de buik van de simulator-mama. En herlegt het poppekindje. En pakt een doek en frummelt die rond het mooie hoofdje, en schiet vol tranen.  Hij wendt zich af…  Mannen en verdriet ziet men niet (zo gauw) . De andere mannen fluisteren  dingen als ‘ze was wel al in verwachting hé Pieter, want niet iedereen kan in de eerste plaats al ‘zo ‘ geraken” en  ‘ ’t Is wel erg. Volgende keer zal het zeker lukken.’

– ‘En als ik niet durf… Ik zou de kop tegenhouden. Ze moet maar niet bevallen!’.

–  Jules: ‘Mijn vrouw heeft een keizersnede gehad want ze kreeg geen opening.  Nu zou ze nooit meer normaal kunnen bevallen. Maar als ik u goed hoor , dan zou ze wel langs onderen kunnen bevallen hé, als ze nu wel opening zou kunnen krijgen ? … ‘

– ‘Ge spreekt wel van premature geboorte en zo. Dat zo een kind het moeilijk heeft bij de geboorte. Ons Mieja is te vroeg bevallen van onze Swa. Bloeding op 29 weken. Couveuse. Fijn kind. BLO. Hij zou zuurstofgebrek gehad hebben want hij is wel slim genoeg, maar hij kan niet goed stappen en zo’.

Avond vier :

-‘En de moederkoek was nog niet geboren en de MUG-doktoor had geen tijd,  en toen hebben we de vrouw een pamper aan gedaan, en de moeder en het kind op een brancard gelegd, en zijn we naar de kliniek gereden…’.

Column Afgelikte beren wordt vervolgd.

Advertenties